مسئله قومیت ها در ایران

قسمت اول

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 با روی کار امدن جمهوری اسلامی بحث انکار هویت قومی در ایران به طور جدی مطرح شد. حقوق اقلیتهای قومی به طور اختصار از این قرارند:

 

  1. حق اموزش به زبان مادری
  2. حق اداره مناطق شان توسط انها
  3. سهیم بودن در پروسه قدرت.

 

علاوه بر اینکه هیچ یک از شروط بالا در ایران وجود ندارد اقوام در ایران مورد تحقیر زبانی و قومی نیز قرار میگیرند که به صورت سیستماتیک توسط جمهوری اسلامی در میان مردم جامعه نهادینه شده وامری طبیعی به شمار میاید، از جمله به تمسخر گرفتن زبان یک قوم و فرهنگ آن، تحقیر کردن انها ومناطق انها ومسائلی از این قبیل که زمینه تفرقه و جدا بودن و احساس شهروند درجه 2 بودن در ضمیر هر یک از این افراد را بوجود میاورد.

 

این موضوع معمولا باعث کنش های متفاوتی در بین افراد یک جامعه قومی میگردد که یا به صورت تغییر هویت و اسیمیلاسیون زبانی و فرهنگی بروز میکند و مردم ان قومیت میکوشند با هر چه دوری گزیدن از این هویت با این فضای ایجاد شده کنار بیایند. ویا با مقاومت قشر بالای جامعه وفعالین قومی باعث رشد ناسیونالیسم قومی وملی میشود، که باطبع با سرکوب شدید و نگاه امنیتی جمهوری اسلامی به این گونه مسائل خود به خود باعث رشد افراط گرایی تعمیق مسئله قومیتها در ایرانمی گردد. نمونه بارز و منطقه ای ان ترکیه با جنگ 30ساله وعراق هستند که به کشته شدن هزاران انسان انجامیده است. تعداد بسیاری از این نمونه هارا می توان  در جهان یافت.

 

راه حل مسئله نه برخورد افراطی با این قضیه است که همانطور که اشاره شد باعث عمیق تر شدن موضوع میگردد ونه ساده انگاشتن مسئله قومیت ها در ایران می باشد. در واقع بایستی تمامی اقوام ایرانی در راستای بدست اوردن و احقاق حقوق خود در چهار چوب یک ایران دموکراتیک که بر مبنای مشارکت تمامی انها در قدرت وحکومت برپا شده است تلاش نمایند. وظیفه روشنفکران و فعالان این عرصه نیز اگاهی رساندن به مردم در این زمینه هاست.

 

محمد قادری

8 دسامبر 2013